เป็นเด็กดีมากเลย
เอาซีเรียลอีกมั๊ย ลูกรัก? เอ้า นี่ไง
ลูกเฮี้ยวหนักอีกแล้ววันนี้
ทรูดี้ ให้ตายสิ ช่วยผมที!
ระวังหน่อยไม่ได้รึไง?
ฉันทำดีที่สุดแล้วนะ ก็เอาเขาไม่อยู่!
นั่งเฉย ๆ!หยุดเดี๋ยวนี้!
อุ้มเขาทีได้มั๊ย?
อย่าทำอย่างนั้นนะ เลิกเตะซะที!
เป็นอย่างพี่บ้างไม่ได้หรือไง?
เงียบนะ!
หุบปาก!
เฮ้าส์ ออฟ แว็กซ์ บ้านหุ่นผี
ปัจจุบัน
"ห้องเช่าที่ทรีเบก้า 3,000 เหรียญ"
ยังแพงไป เงินเก็บฉันยังไม่พอ จ่ายค่าเช่า 2 เดือนเลย
ฉันต้องทำงานทุกวินาที ช่วงที่ไม่มีเรียนจนกว่าจะจบ
- คาร์ลี่ อย่าคิดว่าจะไม่ไปด้วยกันนะ - ไม่หรอก
ดีแล้ว เพราะเธอรู้ว่า ฉันภูมิใจในตัวเธอแค่ไหน
- ก็แค่ฝึกงาน - ที่แม็กกาซีนอินสไตล์
หรืออยากเป็นสาวเสิร์ฟ ที่วัฟเฟิลเฮ้าสไปตลอดชาติ?
- ไม่ละ ขอบใจ - โอเค
อินสไตล์
- ไง สาวน้อย - ไง
โทษที มีไอ้ขี้เมาชั้นต่ำสองคน ฟัดกันอยู่ในห้องน้ำ
- จริงเหรอ? - นิวยอร์กไม่มีพวกชั้นต่ำนะ
ไม่มีหรอก
ไปดูเบลกก่อนนะ
เดี๋ยวนี้ดูจะรักรถนั่นมากกว่าฉันซะอีก
ขอคุยหน่อย ฉันไม่ได้เรื่องมากนะ สาบานได้
เธอก็รู้ฉันอยากสนุก กับการไปซิ่งด้วยกันอาทิตย์นี้
แต่ทำไมน้องชายเธอ ต้องไปกับเราด้วย?
ไหนบอกว่าพ่อแม่ จะไม่ประกันตัวออกมาแล้วไง
ไม่ใช่พ่อกะแม่หรอก เบลกต่างหาก
เขาเป็นคนชวน นิกคงทำให้เขาห่ามขึ้นมั๊ง ไม่รู้สิ
สนามกีฬาบาตอง
- เบลก - อะไร เพจ?
เบลก!
ก็ได้
ที่รัก กลับมานี่
เธอก็รู้ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันมัวแต่ยุ่งอยู่กับตัวจีพีเอส แล้วก็พบทางลัด
คิดว่ามันทุ่นไปสักชั่วโมง
จะได้มีเวลามากขึ้น
ดีมั้ย?
เป็นไงบ้าง? หวัดดี
- ว่าไงพรรคพวก? - หางานทำซะไป๊
ดีจัง ใช่
เอ้า นี่
คิดว่าไงพรรคพวก? พรุ่งนี้บอลชนะแหงๆ ใช่มั๊ย?
ใช่
- ดาลตัน อย่าถ่ายฉันได้มั๊ย? - อะไรนะ?
- เปิดเฉย ๆ ไม่ได้ถ่ายซะหน่อย - ไฟแดงมันขึ้น
วางกล้องหยุดถ่ายได้แล้ว เธอไม่ค่อยชอบให้ใครมาจ้องหน้า
- ทำให้เธอหงุดหงิด - นิก มีอะไรจะพูดกับฉันไหม?
ไม่ ไม่มี ฉันคิดว่าเธอพูด เรื่องของเราไปมากพอแล้วไม่ใช่เหรอ?
พวกนายน่าเบื่อ ฉันไปดีกว่า เจอกัน
ดาลตัน! เก็บไอ้กล้องเฮงซวยนั่นซะ
พระเจ้า
คาดว่าฟุตบอลมหาวิทยาลัย นัดยิ่งใหญ่แห่งปีจะมีผู้ชมมหาศาล
เมื่อลุยเซียน่าพบฟลอริด้า ดับเครื่องชนที่ บาตองรู้จกันพรุ่งนี้
เพื่อน พูดถึงแน่นเอี๊ยด ขาฉันมันยังเดี้ยงอยู่เลยว่ะเพื่อน
ไม่ต้องห่วง เพื่อน เวดไม่ผิดหรอก ที่รถเด็กเล่นของเขานั่งได้แค่สองคน
น่าจะเป็นรถคุณปู่มากกว่ามั๊ง เวด?
เวด ไปทำไรมา ไปร้านตัดผมแล้ว ขอทรงหล่อเด็กแนวมาหรือยังไงล่ะเนี่ย?
หุบปากเหอะ ดาลตัน
เพื่อน
ฉันเจ็บนะ
- นี่มันอะไรกันวะ? - ให้ตายสิ
- แย่ชะมัด - นี่มันทางลัดอะไรกันวะเนี่ย
หวังว่าเขาคงไม่ทำเราหลงทางนะ
- จริงด้วย - ใช่
ให้ตาย เฮ้ย เฮ้ย ตื่นสิ! ตื่นเร็ว! ตื่นเร็ว!
พระเจ้าช่วย
ดูเธอสิ! ดูนั่น
- ถ่ายไว้ได้แล้ว - หวัดดี!
โอ พระเจ้า ทำอะไรอยู่น่ะ?
- นั่นจะใช้เจ้านั่นถูฟันหรอเนี่ย? - ทำอะไรอยู่?
- ดูหน้าเขาสิ! - เธอโทรหาฉัน
- เธอกำลังอายน่ะ - ฮั่นแน่จับได้แล้ว!
- ลิปมัน ฉันทำลิปมันหล่นน่ะ - เธอทำลิปมันหล่น
- ใช่
เธอทำลิปมันหล่น
- เธอจะเอาไง? - ไม่รู้สิ มันดึกมากแล้ว
- เอาไงต่อดี? - ไปต่อ เรายังไม่มีตั๋วด้วยซ้ำ
ที่รัก แถวนั้นมีตั๋วผีขายเพียบอยู่แล้วล่ะ
ถ้าหาก เราขืนขับไปต่อ ฉันคงไม่ถ่างตาดูแข่งบอลหรอก
ทำไมไม่กางเต็นท์นอนล่ะ? หมายถึง เราใกล้ถึงแล้วนี่?
ใช่ แวะมันตรงนี้แหละ เอาเหอะ จะได้ตื่นแต่เช้า
- เอา ก็ได้ - ตกลง เราจะจอดนะ
ก็ได้
เฮ้ พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง
เชิญชมบ้านขี้ผึ้งอันโด่งดังของทรูดี้
- นายชอบไม่ใช่เหรอ เวด? - ใช่ ไม่รู้สิ บางทีมั๊ง
ใช่ ฉันว่านายชอบอะไร ที่เสแสร้งให้เป็นอย่างอื่น
เหมือนที่นายชอบทำ ใช่มั๊ย?
- เราจะไปที่ไหน? - เขากำลังหาที่ลับ ๆตา
เจอแล้วละ! ที่นี่แหละเหมาะดี
ว้าว
- ชอบกันใช่มั๊ย? - เยี่ยมไปเลย
รถนายห่วยแตก
- เพจ มากับฉัน มาช่วยรื้อของกัน - เวด น่าจะหารถคันใหญ่ ๆหน่อย
- ไง? - ไม่ได้บอก
ไม่มีประโยชน์จะทำเขาสติแตกตอนนี้
ไม่นะเพื่อน...คิดจะบอก ตอนรู้ว่าท้องแน่ๆ แล้วน่ะเหรอ?
คาร์ลี่ ฉันไม่แน่ใจ เข้าใจ๋?
ฉันก็แค่คิดว่าเธอควรที่จะได้คุยกับเขา
เขาตั้งหน้าตั้งตารอ ดูฟุตบอลบ้านี่มาเป็นเดือนแล้ว
แล้วฉันไม่อยากที่จะทำให้เขา เสียอารมณ์ด้วยการทะเลาะ
เพจ เขาไม่แต่งกับเธอหรอก พ่อแม่เขาคงไม่ยอม
ใครบอกว่าฉันอยากแต่งงานล่ะ? อีกอย่าง บางเดือนมันก็มาช้า
ไว้ฉันรู้แน่ๆ ฉันสัญญาว่าจะบอกเขา
ไปกันเถอะ
ตรงนี้มีเห็บด้วย
ได้ ไม่ต้องมาช่วยเราหรอก
- เราพร้อมแล้ว - ได้เลย
ส่ง! ส่งมา!
ตรงนี้ ตรงนี้ เร็วเข้า ช้าไป ช้าไป!
- เบลค - เร็วสิ!
ทัชดาวน์
ขว้างเยี่ยม
ฉันรู้แล้วทำไมเขาถึงให้ทุนนาย
ใช่ โศกนาฎกรรม ว่ามั๊ย
ใช่จริงๆ
เวด ช่วยดาลตันหน่อยสิ?
นะ?
- บ้าย เวด - ไอ้ตูดหมึก
จะบอกให้ เธอก้าวร้าวกับฉันน่ะได้ ไม่เป็นไร แต่เขาไม่ได้ทำอะไรให้เธอ
อือม์ งั้นเธอก็รับว่าร้ายกับฉันสิ
ใช่ ฉันยอมรับ ตามที่เธอคิดเอาเองว่าฉันร้าย
- เธอแจ้งจับฉัน - ฉันไม่ได้แจ้งจับเธอ
ตอนนายอำเภอมาที่บ้านและถามว่า เธอได้รถมาจากไหน ฉันบอกว่าไม่รู้
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกขโมยมา แล้วจะมาโทษฉันได้ไง?
ปกปิดให้ฉันก็ได้นี่?
เธอถูกจับเพราะว่า ขโมยรถแล้วมาว่าฉันผิด
เธอขัดขืนการจับกุม เป็นความผิดตำรวจ
แหม ก็มันมาชกฉันก่อนนี่นา?
เธอถูกไล่ออกจากทีม เป็นความผิดโค้ช
พ่อกะแม่ไล่เธอออกไปจากบ้าน พวกเขาผิด
เธอทำงานที่ไหนก็ไม่เคยถึง 2 อาทิตย์ เป็นความผิดของพวกผู้จัดการ
รอบตัวฉันมีแต่คนงี่เง่า
งั้นเธอมาทำไม? กวนประสาทเหรอ?
ไม่รู้รึไง?
เธอเป็นแฝดฝาดี
ฉันเป็นแฝดฝาร้าย
โตซะที เธอน่ะ กลัวที่จะต้องรับผิดชอบ
เออใช่ กลัวพอ ๆกับเวดกลัว การไปจากเกนส์วิลที่แสนดี
นิวยอร์กซิตี้ ที่ฉันเคยได้ยินมาว่ามีแต่ตึกสูงระฟ้า
ก็ได้
บลู 42! ฮัท! ไป! ไป!
- เหม็นจัง! - อี๊
- พระเจ้าช่วย - ดาลตัน อึรดกางเกงอีกแล้วเหรอ?
เปล่า ไม่รู้สิ อาจจะ
หมายถึง ฉันใส่ชุดทำงานน่ะ เลย...
เหม็นจะตายไป
- มีอะไรตายแถวนี้ - เปล่า มีอะไรตายตรงนี้
ต้องดื่มให้มันกระชุ่มกระชวยขึ้น ขอหน่อยพวก
ไม่เอาน่า เบลก
ไง คาร์ลี่คนสวย
เวดชื่อเต็มว่าอะไร?
ใครนะ?
- ว่าไง นิก? - หยุดนะ!
- พวกนายต้องมีอะไรกันคืนนี้ด้วยเหรอ? - ไปให้พ้น
- หยุด หยุดนะ - อะไร เหอะน่ะ ฉันรู้ว่านายอยาก
ฉันแค่แหย่เล่น ไม่เอาน่า พอที! อย่าทำหกเลอะฉันนะเพื่อน
- ดูนั่น - ถ่ายมั่วไปทั่วเลย
พระเจ้าช่วย พวก
- ดาลตัน บอกว่าไง? - ก็ได้ ฉันผิด ฉันผิด โทษที
- อะไร?ปิดแล้ว ปิดแล้ว อย่านะ! - ฉันไม่ชอบ
- เอามา อ้อ เจอเข้าให้บ้างแล้วไง! - อย่า อย่า อย่า ไม่เอาน่า อย่า
ดูสิว่านายขึ้นกล้องแค่ไหน! หล่อเชียวแหละ!
ฉันว่าน่าจะแต่งหน้าให้เขา
- เธอว่าไง? - เหมือนสเมิร์ฟเลย
ทำไมนายถึงขโมยรถนะ? แบบว่า นายไม่เห็นต้องทำอย่างนั้นเลย
มันมือหรือไง?
ก็ทำนองนั้น
- ออกมาข้างนอก - ไม่รู้ซี ฉันไม่อยากออกไปน่ะ
อยากสิ ถ้าไม่ออกฉันจะโกรธมาก
ให้ตายสิเพจ
- ดูสิว่านายหล่อแค่ไหน! - เฮ้
เหมือนเอลตัน จอห์น แต่แต๋วกว่า
- เอลตัน จอห์นเป็นแต๋วเหรอ? - นายดูฮ็อตจัง
- ใส่สีเหลืองขึ้นมั๊ย? - ไม่หรอก เปรี้ยวปรี๊ดสุด ๆ
ทำไมเธอไม่เคย ทำให้ฉันดูดีบ้างนะ คาร์ลี่?
- หวัดดี - หวัดดี
เอากล้องมาให้ฉัน
อ๋อ แหง ยอดไปเลย ให้ฉันถ่ายท่านั้นไว้หน่อยซี
หวามมาก
อย่าแม้แต่คิด ฉันไม่จูบนายหรอก เพื่อน
ไม่เอาน่า นายก็รู้ว่านายอยาก
โอ๊ะ ล้อเล่นน่า ฉันไม่มีทางจูบนายหรอก
ว่าไง?
- เฮ้ พวก ต้องการอะไร? - เขาต้องการอะไร?
เฮ้ นายช่วยปิดไฟหน่อยได้มั๊ย?
เอาล่ะ ชักจะน่าขนลุกแล้วนะ
เฮ้ ไม่เอาน่า พวก ไปซะเถอะ ไม่มีอะไรดูหรอก ไปเถอะ
- ให้ช่วยอะไรมั๊ย? - เราอาจจะอยู่ในที่ของเขาก็ได้
- ไม่หรอก ไม่มีประตูรั้วซะหน่อย - เฮ้ พวก ช่วยปิดไฟหน่อย
- หวัดดี! - บอกให้ปิดไฟ
ปิดไฟนั่นซะ ถ้าไม่งั้นฉันจะเอาจริงแน่
ไม่เป็นไรน่าเพื่อน
นิก!
พระเจ้า....
อะไร?
เย้!
เยี่ยมไปเลย เยี่ยมไปเลย พวก
นิกเพื่อนฉันนี่แหละของแท้
มันเรื่องอะไรกันน่ะ? หา!
- นายนี่เจ๋งไปเลย เพื่อน - อย่าไปให้ท้ายเขา โธ่เอ๊ย
ไม่เอาน่า เขาไปแล้ว
เวด เวด
เวด
ฉันได้ยินเสียง
คงจะเป็นฆาตกรต่อเนื่องอะไรนั่นแหละ
ทำอะไรน่ะ?
ตกใจหมดเลย
มาทำอะไร?
มาพาเธอไปนอนนะสิ ไม่เอาน่า ไปนอนเถอะ
- ได้ยินอะไรไม่รู้ - กลับเข้าเต็นท์เถอะ
ให้ตาย เฮ้ บ่ายสองครึ่งแล้ว! ตื่น!
ไปกันเถอะเพื่อน ตื่น
ตื่น! เวด ดาลตัน ไปกันเถอะ เราจะพลาดดูบอลบ้านั่นแล้ว
นิก! ตื่น!
ให้ตาย
- เพื่อน เห็นกล้องของฉันบ้างรึเปล่า? - ไม่เห็น
- เห็นกล้องของฉันกันบ้างมั๊ย? - ฉันสนใจมันงั้นเหรอ
- นี่ เธอกับเวดคุยกันต่อหรือเปล่า? - ตอนนี้เราคิดต่างกันไปแล้วละ
และเขาไม่ทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ไป ฉันไม่ควรทำให้เขารู้สึกผิดที่อยู่
โอ พระเจ้าช่วย กลิ่นเหม็นนั่นอีกแล้ว
- ฉันว่ามันมาจากตรงนั้นนะ - ใช่ ตามกลิ่นไปกันเถอะ
อะไร? อยากรู้ว่าอะไรกันแน่
- ทำไม? - มาเถอะน่า!
นั่นมันอะไรวะ?
ไม่มีทาง
จริงเหรอเปล่าเนี่ย? ใหม่เอี่ยมเลยนะ
มีคนเล่นตลกกับฉันแล้วไง
ไม่อยากเชื่อว่าฉันยอมตามเธอมา
เห็นแก่เธอนะ
- มาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก - ฉันอยากอ้วกจัง
พระเจ้า ฉันเกลียดเธอ
คาร์ลี่!
- คาร์ลี่! - เพจ!
- เป็นอะไรหรือเปล่า? - ฉันติดอยู่!
เวด! ช่วยฉันออกไปจากนี่หน่อย!
เราอยู่ข้างล่างนี่!
หนุ่ม ๆ ช่วยด้วย!
- หนุ่ม ๆ! ลงมานี่! - คาร์ลี่! คาร์ลี่!
- เฮ้! เฮ้! - ฉันขึ้นไม่ได้!
- คาร์ลี่ ฉันมาแล้ว! รอเดี๋ยว! - เวด! เธออยู่ไหน?
- ที่รัก! กำลังไป รอหน่อย - คาร์ลี่!
นี่ จับมือฉันที่รัก เร็วเข้า เร็วเข้า จับอยู่แล้ว ลุกขึ้น
โธ่ ไม่เป็นไรใช่มั๊ย? โธ่เอ๊ย
หลุมฝังสัตว์ที่ตายบนถนน
- เออ ใช่ กลิ่นอย่างนี้เลย - ที่รัก เป็นไงบ้าง?
ช่วยได้แล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว
เฮ้ นั่นคันมื่อคืนใช่มั๊ย?
ไม่ใช่ นอกจากเขาซ่อมไฟหน้าแล้ว
เฮ้
ไม่เห็นนั่นเหรอ?
นั่นอะไร?
ไม่มีทาง
ทำอะไรน่ะ พวก?
ใครอยากได้มือบ้าง?
ล้อเล่นน่า
ไม่ใช่ของจริงหรอก?
พระเจ้า
ฉันเจอมันที่ข้างถนน เมื่อหลายอาทิตย์มาแล้ว
- โอ พระเจ้า เป็นอะไรหรือเปล่า? - โทษทีที่นานไปหน่อย
- ไม่เป็นไร - พวกนายมาทำอะไรแถวนี้?
เรา เอ่อ มาตั้งแคมป์แถวดงไม้โน่น
- ฉันมีน้ำอยู่ในกระเป๋า พระเจ้า - ดีจัง
นี่ มีใครเห็นกล้องฉันบ้างไหมเนี่ย?
- ล้อเล่นน่า - ไม่เห็นนี่
- ให้ตายสิ - รู้มั๊ยว่ามีปั๊มน้ำมันอยู่แถวนี้บ้างรึเปล่า?
- เนี่ย ฉันมีน้ำมันที่รถ ถ้า - ฉันอยากได้สายพาน
อะไรนะ?
- เพิ่งขาด - แหงล่ะ เยี่ยมไปเลย
โบน่าจะมี เขามีปั๊มที่แอมโบรส
- อยู่ไหนเหรอ? - สิบห้าไมล์จากตรงนี้
- ไปหาเอาที่บาตองรู้จดีกว่า - เพื่อน ฉันไม่มีทางทิ้งรถไว้ที่นี่หรอก
- เกิดไอ้คนเมื่อคืนลอกคราบรถฉันล่ะ? - งั้นก็ได้ แต่นายก็จะพลาดดูบอล
ก็ไม่ได้กะมาดูอยู่แล้ว
ก็ได้ เอางี้ ฉันจะขับไปส่งที่ปั๊ม
- บอลจะเริ่มในสองชั่วโมง - นายสายแล้ว แถมต้องซื้อตั๋วผีอีก
พวกนายไปกันเถอะ ฉันจะอยู่กับรถ
ไม่เป็นไรหรอก อย่าลืมเอาสายพานกลับมาฝากฉันด้วย
- ขนาด 15 นิ้วนะ - ได้เลย
ฉันจะไปส่งให้
- พูดจริงเหรอ? - ถ้าอยากไป
- ก็ ได้สิ เอ่อ ได้ - โอเคมั๊ย?
ได้ ถ้าโอเคละก็
- ฉันไปด้วย - คาร์ลี่ ไม่นะ
- ไม่เป็นไรหรอก - ก็ได้ ไปกันเถอะ
ไปเถอะ เพจ
- คาร์ลี่ - อะไรเหรอ?
นี่ ฉันจะหาตั๋วฝากไว้ให้ที่บูธ
- ขอบใจนะ - เอาล่ะ เรียบร้อย เพื่อน
ไปกันเถอะที่รัก
โอ ไม่เป็นไร
ไปเถอะที่รัก ไปจากที่นี่กันเถอะ
เพื่อน นายจะปล่อยให้พวกเขาไปเหรอ?
กับคนที่เก็บซากบนถนน เพื่อประทังชีวิตเนี่ยนะ?
นายก็ดูดส้วมเป็นอาชีพ คุณถังส้วมเซฟติก
ต่างกันตรงไหน?
เอ้อ แต่ฉันไม่เข้าไปนี่นา
นั่นแหละข้อแตกต่าง มันต่างกันใช่มั๊ย?
- เอากระจกลงหน่อยได้มั๊ย? - ได้
ขอโทษที รถบรรทุกก็อย่างนี้แหละ
ถ้าอย่างงั้นเอากระจกลงหน่อยได้มั๊ย?
ได้เลย
โทษที ฉันชินกับกลิ่นแล้ว
จริงเหรอ? ฉันไม่คิดว่าจะชินกับมันได้หรอกนะ
คนเราชินกับอะไรก็ได้ ถ้าอยู่กับมันนานๆ
ถ้าเก็บซากตอนเช้าก่อนแดดเผาละก็
ก็ไม่แย่เท่าไหร่หรอก
แต่ถ้าสด ๆ ฉันก็เก็บกลับบ้าน
จะทิ้งทำไม?
- เราเกือบถึงหรือยัง? - แค่ตรงนี้เองแหละ
ใช่ แอมโบรสเคยเป็นเมืองน่าอยู่
ก่อนที่จะมีถนนระหว่างรัฐตัดผ่าน
เธอชอบมีด!
- ก็ไม่เชิง - เครื่องมือหากิน เธออยากดูมั๊ยละ?
ไม่เป็นไร
รุ่นโบอี้ ใช้ได้ดีมาก
ตัดได้ทุกอย่างเลย
เฮ้ เกิดอะไรขึ้น? นายบอกว่ามีเมืองอยู่ตรงนี้
อ้าว ก็ใช่ มี ตรงโค้งนั่นไง
ฉันคงต้องเปลี่ยนรถเป็นโฟร์วีลก่อน ช่วยฉันหน่อยจะเป็นไร
เอ่อ มาที่นี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
อ้าว ไม่เชื่อฉันเหรอ?
ฉันลืมไปว่าทางเส้นนี้ขาด ก็แค่นั้น
งั้นเราเดินต่อแล้วกัน ขอบใจ นายช่วยมาเยอะแล้ว
ทำไมเกิดอยากจะเดินซะล่ะ?
นี่ เราอยากเดิน โอเคมั้ย? ปล่อยเราออกไปเดี๋ยวนี้
ได้สิ
งั้นก็ออกไป!
ทำดีได้ดีมีที่ไหน
- ไม่ใช่อย่างนั้น เราประทับใจจริงๆ - แหงล่ะ ไม่บอกก็รู้
เขายังจ้องอยู่มั๊ย?
- ใช่ เดินไปเรื่อย ๆ - โอ๊ย ยังกับอยากหยุดนักนี่
ให้ตายสิ
- ตอนนี้ฉันรู้สึกงี่เง่ามากเลย - ฉันไม่แคร์ หมอนั่นมันเพี้ยน
เพื่อน จบเห่แล้ว
เดี๋ยวก็ขยับ
มันไม่ขยับเลย
- เหอะน่า เราจะไปทันดูครึ่งหลัง - เอาล่ะเพื่อน ฉันไม่จับเจ่าติดอยู่อย่างนี้
- แล้วจะให้ฉันทำไง? - ไม่เอาน่าเพื่อน กลับไปกันเถอะ
- เราต้องกลับไป - ฉันไม่ยอมพลาดบอลแห่งปีหรอก
- กลับรถ ได้มั๊ย? - ไม่เอาน่า พวกเขารอเราอยู่แล้ว
ช้าลงหน่อย แม่รถด่วน พระเจ้า
ประกวดมิสแอมโบรส สุดสัปดาห์นี้
มิสแอมโบรส
ต้องมีฟันกี่ซี่ถึงจะได้เป็นนางงามนะ
- ไม่เลวเลยนะ - ใช่
โอ เดี๋ยว มีร้านขายสัตว์เลี้ยงด้วย
- เยี่ยมไปเลย - ไปกันเถอะ
นั่นลูกหมาเหรอ? พระเจ้า! ดูมันสิ!
น่ารัก น่าเอ็นดู แต่ไว้คราวหน้า ไปเถอะ
หวัดดี?
- เห็นใครบ้างมั๊ย? - ไม่ ไม่เห็นใคร
- ฮัลโหล? - เฮ้ ฉันเอง เรากำลังกลับไป
จริงเหรอ? ทำไม? เกิดอะไรขึ้น?
รถติด เธอได้สายพานหรือยัง?
ไม่ได้ ไม่มีใครอยู่ที่ปั๊มสักคน ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าเราจะไปไหน
งั้นจะให้เราไปรับที่ไหน?
ขับมาตามถนนที่เราเลี้ยวตรงที่ตั้งแค้มป์
ตรงสุดทางถนนขาด ถึงแล้วก็โทรมา เราจะไปหา
ข่าวต่อเนื่องสำหรับคุณ
เราจะตั้งแคมป์ที่เดิมเหมือนเมื่อวาน แต่ไกลจากสุสานสัตว์นั่นหน่อย
เจ๋ง แล้วจอกัน
บ้านขี้ผึ้ง
- เฮ้ นั่นมันบ้านขี้ผึ้ง - เวด แล้วเรื่องสายพานล่ะ?
อ้าว ก็ที่ปั๊มไม่มีใครอยู่นี่
- ทำไมเราไม่ถามคนที่โบสถ์ล่ะ? - ก็ได้ ก็ได้
ขอพวกเราจงก้มหัวเพื่อสวดมนต์ แด่เพื่อนรักของเราผู้จากไป
- เราน่าจะออกไปนะ - ใช่
ขอโทษ
- ทำไงดีล่ะ? รออยู่นี่นะเหรอ? - ไม่รู้สิ
ฉันรู้สึกพิลึกที่ต้องมายืน รอนอกโบสถ์ให้งานศพเลิก
ขอโทษที่เดินเข้าไป เราไม่รู้
นายไม่น่าเดินเข้าไป
ใช่ ฉันรู้ ก็บังเอิญว่ารถเราเสีย และเราก็ไม่ใช่คนแถวนี้น่ะ
จริงๆ แล้วเรามาตามหาคนชื่อโบ เขาทำงานที่ปั๊มน้ำมัน
ก็เจอแล้วนี่
จริงเหรอ? เราอยากได้สายพาน
- เรามาตั้งแคมป์ ที่ข้างถนนแล้ว - สายพานพัดลม
ใช่
นายเดินเข้ามาในงานศพ เพื่อหาสายพานบ้า ๆ?
ขอเวลาฉันเอาโลงไปโยนลงหลุมก่อน แล้วจะตามไปเจอที่นั่น
- เดี๋ยว เราขอโทษ - เออ
สองครั้งแล้ววันนี้ ฉันมันงี่เง่า
- กลับไปที่ถนนกันดีกว่า - นี่
นี่ ขอโทษที เธอก็รู้ คนที่พิเศษมากของฉันตาย
- และฉันไม่ได้ตั้งใจจะลงที่เธอ - เปล่า เปล่า เป็นเรื่องที่เข้าใจได้อยู่แล้ว
ฉันว่าอีกเดี๋ยวก็คงเสร็จพิธี
ฉันจะไปเจอกับนายที่ปั๊มในครึ่งชั่วโมง
- ถ้าอย่างนั้นก็เยี่ยมเลย - ได้
เยี่ยม
อะไร?
เปล่านี่ ดูเหมือนแฟนคลับเธอ จะมีสมาชิกเพิ่ม
- พูดจริงเหรอ? - ใช่ พูดจริงๆ
แม้แต่ดาลตันเองก็ยังชอบเธออยู่เห็นๆ
พระเจ้าช่วย
เอาล่ะ วันนี้สามครั้งแล้ว เธอมันงี่เง่า
ไปดูบ้านขี้ผึ้งอันโด่งดังกันเถอะ
แต่ฉันยังเป็นคนโปรดของเธอใช่มั๊ย?
ตลอดไป
ไม่รู้ว่าเธอหวังจะเจออะไรในเนี้ย
ปิดทำการ
ขี้ผึ้งนี่ แบบ ของจริงซะด้วย
- เธอจะไม่เข้าไปหรอก ใช่มั๊ย? - เข้าสิ
"ปิด" แปลว่า "ไม่อยากให้เข้ามา" มั้ง?
ใจเย็นน่า แค่อยากไปดูแวบเดี๋ยวเอง
- ถ้ามีคนอยู่ล่ะ? - หวัดดี?
มีใครอยู่บ้าง?
เห็นมั๊ย? ไม่เป็นไรหรอก
โอ้โห นี่มันเจ๋งสุด ๆเลย ทุกอย่างในนี้เป็นขี้ผึ้ง ทั้งพื้น ผนัง
- ดูนี่สิ นี่ก็ขี้ผึ้ง! - ใช่ เจ๋ง เสียวสยอง
- แล้วคนพวกนี้เป็นใครกันนะ? - ไม่รู้สิ
ในพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง ต้องมีพวกคนดังไม่ใช่เหรอ?
ฉันไม่ยักจำหมอนี่ได้
"""ทรูดี้เปิดบ้านขี้ผึ้ง"""
"หุ่นขี้ผึ้งทรูดี้เป็นที่ชื่นชมในงานแฟร์"
"ทรูดี้และสามีรอคอยลูกคนแรก"
ปฏิมากรขี้ผึ้ง มีชื่อเสียงกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?
- ไม่รู้สิ เมืองเล็กมั๊ง สงสัย - ก็จริง เธอชอบเมืองเล็ก ๆนี่
ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ชอบนิวยอร์ก แค่บอกว่ายังไม่ได้ตัดสินใจ
ฉันยังมีเวลาใช่มั๊ย?
ฉันอยากให้เธอไปอยู่กับฉันที่นั่น
ตาย ไม่นะ! ไฟไหม้! ช่วยด้วย คาร์ลี่!
ฉันกำลังละลาย! กระโปรงฉันกำลังจะติดไฟ!ไหม้หมดกัน!
- เวด พอทีได้มั๊ย? - เธอเป็นยอดหญิง
ไม่ตลกเลย
นี่ คาร์ มีหมาให้เธอแน่ะ
ไง หมาน้อย เป็นหมาขี้ผึ้งกะเขาด้วยเหรอ?
พระเจ้า!
เจ๋งสุด ๆ
ใช่ ฮ่า ๆ ขำจะแย่
หมามาอยู่ในนี้ได้ไงเนี่ย?
"วินเซ็นท์"
อีกหนึ่งโดยวินเซ็นท์
วินเซ็นท์นี่เป็นศิลปินจริงๆ
ใช่ ฉันว่าวินเซ็นท์นี่ต้องรับการบำบัด
หมายถึง ดูรายละเอียดพวกนี้ซี บอกสิว่าไม่เหมือนของจริง
ฉันไม่สนใจหรอก
ไม่ใช่ว่าไม่สวยนะ แต่ทุกอย่างทำจากขี้ผึ้ง
เธอว่ามันดูประหลาดไหมล่ะ
นั่นไม่ใช่ขี้ผึ้ง
อะไรก็เหอะ
นี่ เธอว่าคนสุดท้ายเข้ามาที่นี่เมื่อไหร่?
น่าจะนานแล้วมั๊ง
- อะไร? อะไรเหรอ? - ฉันเห็นใครก็ไม่รู้
- อาจจะเป็นหุ่นขี้ผึ้งก็ได้น่า - ไม่ ไม่
ไม่ใช่หุ่นขี้ผึ้ง มันเคลื่อนไหวได้ มันดูน่ากลัวเชียวแหละ
ฉันจะออกไปดู
เวด เธอจะไปไหน? อย่าทิ้งฉันไว้
- เวด ไม่เอาน่า - รอแป๊บนึงน่า
ไม่ รอด้วย
- เป็นอะไรไป? - ที่นี่ทำฉันสติแตก
- นี่ ใจเย็นๆ ไม่เห็นมีใครเลย - ขอร้อง ฉันอยากออกไปแล้ว
ก็ได้ ก็ได้ งั้นไปที่ปั๊มน้ำมันกัน
โอ๊ย เพื่อน ฉันปวดฉี่เป็นบ้าเลย
เถอะน่า เพื่อน
เฮ้ นายสองคนจะมีเซ็กซ์กันเปล่า?
- อะไรนะ? - เพราะฉันกับเพจว่าจะมี
- นายไปรับพวกเขาก็แล้วกัน - ได้ ก็ได้
- นี่ เพจ - อะไร?
- นิกกับดาลตันจะไปรับพวกนั้น - ทำไมล่ะ? เราไปก็ได้
- โธ่ ที่รัก! ไม่เอาน่า ฉันเบื่อการขับรถ - ก็ได้
อือม์ ทำไมไม่ให้เพื่อนนายขับ?
จริงเหรอ?
- ได้ยินมะ ขึ้นรถ - เอากุญแจมา
ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้ ช้า ๆ หน่อย ขอบใจ
ฉันไม่คิดว่ามันเจ๋งที่เข้ามาในนี้อย่างนี้
อะไรนะ? นี่ประตูไม่ได้ล็อค
เขาบอกว่าจะมาในครึ่งชม. นี่มันสี่สิบห้านาทีแล้ว
เขาไม่ว่าหรอกน่า
รู้มั้ย ถ้าน้องเธอกับพวก ไม่มาด้วยซะแต่แรก
เราก็นั่งรถเบลกกันพอ แล้วไอ้ยังเงี้ยคงไม่เกิด
บอกอีกที นั่นไม่ใช่ความผิดฉัน
บอกให้ ฉันไม่เข้าใจที่เขาโกรธฉัน
- พยายามญาติดีด้วยตลอดเลยนะ - นิกโกรธไปทุกคนน่ะแหละ
- เธออย่าไปถือสาเขาเลยน่า - ก็ว่างั้น
นิกกับฉันเคยติดกันเป็นตังเม แต่พอเราขึ้นมัธยม
เขาก็มีปัญหา จุ๊กจิ๊กตรงนั้นตรงนี้ พ่อแม่เราก็...
ชอบเปรียบเทียบเราทั้งคู่เสมอ ฉันแฝดฝาดี
นิกแฝดฝาร้าย แบบที่เขาพูด
ทุกคนมองเขาแบบนั้น
เขาก็เลยทำตัวเองให้เหมือนกับว่า เขาน่ะเป็นตัวร้ายจริงๆ ซะเลย
เริ่มมืดแล้ว ฉันเกลียดหน้าหนาว
เขามีทุกขนาดยกเว้นสิบห้านิ้ว
คงต้องใช้สิบหกนิ้วแทน
- ทำให้มันใช้งานได้ - กะขโมยกันเลยเหรอ?
เปล่า เราไม่รู้ว่านานแค่ไหนนายถึงจะมา
แล้วเราไม่อยากไปขัดจังหวะอีก
แต่ฉันวางเงินไว้ให้นายบนเคาน์เตอร์ แต่นายไม่มีขนาดที่ต้องการด้วยซ้ำ
- นายไม่มีขนาดสิบห้านิ้ว - มีอยู่ที่บ้านฉัน
นี่ หวังว่านายคงจะไม่เข้าใจผิด ที่เราเข้ามาในนี้
ไม่หรอก ไม่เป็นไร
- เงินพอหรือเปล่าน่ะ? - ใกล้เคียงแล้วละ
นี่ ทำไมเราไม่ไปเอาของที่นายอยากได้ อยู่ไม่ไกลจากนี่หรอก
- ได้ ไปสิ - นายเก็บสายพานไว้ที่บ้านเหรอ?
ก็ ฉันให้ไปส่งของที่นั่นเวลาไม่อยู่ที่นี่
แต่ถ้าอยากจะใช้ขนาด 16 นิ้วก็ไม่ว่านะ
ไม่ ไม่เป็นไร
เป็นไรมั๊ยถ้าจะขอใช้ห้องน้ำแป็บนึง?
ไปที่บ้านสิ ห้องที่นี่มันเสีย
ก็ได้
จะให้คาร์ลี่สมัครนางงาม ก็คงช้าไปแล้วใช่มั๊ยเนี่ย?
ไม่ทัน โชคร้ายจัง ไม่งั้นเธอคว้ามงกุฎแหงๆ
- ขอบคุณ - ที่บ้านขี้ผึ้งนั่นเจ๋งดีจังนะ
- เข้าไปข้างในเหรอ? - ใช่
ใช่ มันไม่ได้ล็อค ก็เลย
ทุกอย่างรอบตัวนาย ดูเหมือนไม่ล็อคเลยว่ามั๊ย
ใช่ คนจากที่อื่นๆ เคยชอบมาที่นี่
และทรูดี้ก็เคยเป็น ที่เขาเรียกกันว่า "ศิลปิน" รุ่นแรกก็ว่าได้
แล้ววินเซ็นท์ล่ะ
- เห็นชื่อเขาบนชิ้นงานเยอะเลย - ลูกคนหนึ่งของทรูดี้
- ยังอยู่กันมั๊ย? - ไม่ ไม่ เรื่องมันน่ากลัว
สามีทรูดี้ หมอซินแคลร์ เป็นหมอในเมืองใหญ่
จนถูกถอนทะเบียนเพราะวิธีผ่าตัด
นายก็รู้ งานเถื่อน พวกที่หมอไม่กล้าทำ
เขากับทรูดี้เลยย้ายมาอยู่ที่แอมโบรส
เริ่มต้นใหม่กับการรักษาของเขา
แล้วทรูดี้พบพรสวรรค์เรื่องงานปั้นขี้ผึ้ง
เธอฝันจะทำอะไรที่เหลือเชื่อที่นี่
แล้วเธอก็มีลูกสองคน ตามสูตรเป๊ะ
- แล้วมันน่ากลัวตรงไหนละน่ะ? - นั่นสิ
ทรูดี้มีเนื้องอกในสมอง เธอต้องตายไปอย่างช้า ๆ
ทำงานไม่ได้ แล้วก็เป็นบ้า
อาการแย่ลงมากจนหมอซินแคลร์ ต้องมัดเธอเอาไว้บนเตียง
ทั้งเมืองได้ยินเสียงกรีดร้องจากบ้าน
ซินแคลร์ทุกข์มากที่ช่วยเธอไม่ได้
- เลยระเบิดหัวตัวเอง - น่ากลัวจัง
ลูกสองคนที่เหลือเลยแย่ที่ถูกทิ้งอย่างนั้น
โตมาในบ้านเด็กกำพร้าทั้งคู่
พวกเธอขึ้นรถมาสิ
ฉันจะไปเอาสายพาน แล้วจะขับไปส่งให้ที่รถ
ไม่ จริงๆแล้ว เรานัดให้เพื่อน มารับแถวตรงถนนร้าง
จะไปส่งให้ถึงที่เลย เป็นการชดใช้ที่ทำให้ต้องรอยังไงล่ะ
- เจ๋ง - ก็ได้
- นี่ นายบอกว่าจะใช้ห้องน้ำใช่มั๊ย? - ใช่ ไปก่อนนะ
- อยากเข้าห้องน้ำมั๊ย? - ไม่ ไม่เข้า ไม่เป็นไร
ตามใจ
- พวกนายจะไปไหนกัน? - เราว่าจะไปดูฟุตบอลกันน่ะ
ห้องน้ำอยู่ที่ด้านล่าง
ขอฉันถอดเสื้อนอกกับเนคไทก่อน แล้วจะหยิบสายพานมาให้
ได้ ขอบใจ
ให้ฉันขับ ไอ้เบื๊อก เขาให้กุญแจฉันนะ
ใช่ เพราะเขาคิดว่า ฉันเป็นคนขโมยรถแล้วขับไปชน
แล้วไงละ พวก นายไม่จำเป็นต้องปกป้องฉันนี่
นายมันขาวสะอาดนี่ ฉันต่างหากที่เป็นคนประวัติเสีย
อีกสักทีก็ไม่เห็นจะเสียหาย
นี่มันที่ไหนกันเนี่ย? ชื่อเมืองในจีพีเอสก็ไม่มี
ประหลาดแฮะ
สถานผ่าตัดวิกเตอร์ ซินแคลร์
หวัดดี?
ฉันอยู่ในนี้!
หวัดดี? ฉันอยู่ในนี้!
เฮ้
หวัดดี!
หวัดดี
เร็วสิ
คาร์ลี่
นี่เบลกพูด รู้ซินะว่าต้องทำไง
นี่พวกนาย มัวไปอยู่ไหนกันน่ะ?
ฟังนะ จำรถที่มา ที่แคมป์เราเมื่อคืนนี้ได้มั๊ย?
ฉันว่าเราเจอเขานะ
- เวดอยู่ไหน? - อ้าว ไม่ได้อยู่ข้างนอกเหรอ?
งั้นคงยังอยู่ในส้วมละมั้ง ได้สายพานแล้ว
เธอคงไม่รีบใช่มั๊ย?
เพราะฉันอยากจะขนของขึ้นรถก่อน
- ทำอะไรน่ะ? - รอเวดนะสิ
เปิดประตูบ้านั่น
นี่รถฉันนะ
นี่ เป็นบ้าอะไรไปละนั่น?
ถ้าไม่เธอเปิดประตู ฉันจะเรียกตำรวจ
นายคือคนที่ไปที่แคมป์
เวด!
- ทำอะไรน่ะ? - เวด!
ลงมาจากรถนะ หยุดนะ!
ฉันแค่พยายามช่วยเธอ เอากุญแจมา
นี่หยุด ไม่งั้นจะเรียกตำรวจ!
งั้น
นายว่าคาร์ลี่กับเวดจะยังเป็นแฟนกัน
ตอนเธอย้ายไปนิวยอร์กมั๊ย?
เพราะบางทีนะเธอยังมองฉันแบบว่า
- ดาลตัน มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก - อะไร? หมายความว่าไง?
และถึงมันจะเป็นอย่างนั้น
มันก็ไม่ใช่หรอก ไม่ได้ดูถูกนะ
ทำไม นายชอบฉันมากกว่าเวดใช่มั๊ย?
เวดก็ไม่เลวนัก
ใช่ ฉันก็ชอบเวด
ช่วยด้วย ได้โปรด! ใครก็ได้!
ได้โปรด
ช่วยฉันด้วย!
ไม่นะ
อะไร? อะไร?
ไม่มีทาง
ขอโทษครับแม่ คนพวกนี้ไม่เคารพเอาเลย
ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ได้โปรด!
ช่วยด้วย ได้โปรด! อยู่ตรงนี้!
ช่วยด้วย!
แกจะมาทำอะไรฉัน?
- นี่ใช่มั๊ย? - ใช่
งั้นขับผ่านไปเลยใช่มั๊ย?
- ผ่านพวกนี้น่ะนะ? - จะขับก็ขับได้
ฉันก็ว่างั้น
ปล่อยฉันลง!
อย่า!
ปล่อยฉันไป!
ได้โปรด
หวัดดี?
คาร์ลี่? เวด? หวัดดี?
ดาลตัน!
เอาล่ะ ฟังนะ
แอะเดียว ไอ้นี้จะทะลุคอหอยเธอเลย
เพื่อน มีเสียงดนตรี แต่ฉันไม่คิดว่ามีคนอยู่
ไม่มีใครอยู่
จะไปไหน?
ไปร้านของชำที่เราผ่านมา ฉันหิวน้ำ
อ้าว แล้วพี่สาวของนายกับเวดละ?
ก็อาจจะอยู่ในร้านก็ได้
อะไร?
ไม่รู้สิเพื่อน เรามาถึงนี่
- ไม่คิดที่จะหาพวกเขาเลยเหรอ? - ก็ได้ ฉันจะไปดูทางนี้
นายไปทางนั้น ถ้าหากไม่พบ มาเจอกันที่นี่ แล้วกลับไปที่ถนน
- ดีมั๊ย? - ได้
นี่! รับลูกค้าหน่อย
หวัดดี?
- อย่าดุกดิก - แกจะทำอะไร?
ไม่เป็นไรหรอก
อยู่เฉย ๆ
แย่จังที่เราต้องมาปิดปาก อันแสนงามของเธอ
โดยเฉพาะกับเรียวปากโค้งๆนั่น
เฮ้
ฉันตามหาพี่สาวของฉัน กับแฟนเธอ
พวกเขาหาซื้อสายพานหรืออะไรซักอย่าง
คิดว่าไม่เคยเห็นนะ
ในเมืองนี้มีแค่ปั๊มนี้ปั๊มเดียวเองใช่มั๊ย?
ใช่แล้ว
ใช่ งั้นเขาก็มาที่นี่แน่ๆ
ก็บอกแล้วไง ฉันไม่เคยเห็น
มีใครอื่นทำงานที่นี่มั๊ย?
ไม่มี ฉันเป็นเจ้าของ น่าจะเห็นพวกเขานะ
แต่ฉันอยู่ตรงนี้มาสักพักนึง นายไม่ยักเห็นฉัน
- นายไม่ได้อยู่ที่นี่ - โทษที ช่วยอะไรไม่ได้
- นั่นอะไร? - ไม่มีอะไร ก็แค่หมาของฉัน
จริงๆแล้ว รู้อะไรมั๊ย?
พี่ชายฉันวินเซ็นท์อยู่ตรงนี้เมื่อกี้ เขาอาจช่วยพี่สาวนายก็ได้
พวกเขาอาจจะอยู่ที่บ้าน
- ไม่หรอก เพื่อนฉันไปทางนั้นก่อนหน้านี้ - จริงเหรอ?
งั้นคงจะได้เจอกับพี่ชายฉันที่นั่นแล้ว
- อยากจะไปที่บ้านมั๊ยล่ะ? - ยังไงก็ได้
เอ่อ พี่สาวนายหน้าตาเป็นยังไง?
นิก นิก ช่วยด้วย
ช่วยฉันด้วย ข้างล่างนี่
- นิก - คาร์ลี่
ฉันอยู่ข้างล่าง
- ขอบคุณพระเจ้า - พระเจ้า
เอาละ ฉันมาแล้ว ฉันจะช่วยเธอ
- โอเค - เอาล่ะ
ระวังนิ้วฉันหน่อย ระวังนิ้วฉัน
โอ พระเจ้า
เขาทำเธอเหรอ?
เขาอยู่ไหน?
- เขาอยู่ไหน? - ฉันล็อคประตูไว้
- เวดอยู่ไหนเนี่ย? - ไม่รู้สิ เขาเข้าไปในบ้าน
ที่นี่น่ากลัวเป็นบ้า
หวัดดี?
หวัดดี? มีใครอยู่บ้าง?
คาร์ลี่ เวด
หวัดดี?
มีใครอยู่บ้าง?
ที่นี่น่าขนลุก
หวัดดี?
มีใครอยู่บ้าง?
คาร์ลี่? คาร์ลี่?
นายมัวทำบ้าอะไรอยู่น่ะ ไปเถอะ ทุกคนรอนายอยู่ที่แคมป์
เวด
ให้ตายสิ เพื่อน
เย็นไว้เพื่อน เย็นไว้ ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่
เอาล่ะ ขอโทษที เพื่อน ขอโทษที
พระเจ้าช่วย
เอาล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับนาย?
ให้ตาย
เดี๋ยว เดี๋ยวนะ
ไม่ ไม่ อย่า
เขากำลังไป
เอาละ อยู่นี่นะ
ได้แล้ว
เอาละรถจอดอยู่ที่ถนน ให้ตาย ดาลตันเอากุญแจไป
ดาลตัน
เออ ฉันจะเรียกตำรวจ
ให้ตาย
นี่ มือถือเธออยู่ไหน?
อาจจะอยู่ในรถข้างๆบ้านก็ได้
แล้วเวดล่ะ? ฉันว่าเขาได้ตัวไปด้วย
- ถ้าเขาจับเวดหล่อขี้ผึ้งล่ะ? - หมายความว่าไง ขี้ผึ้ง?
ไม่เข้าใจเหรอ! ทุกคนเป็นขี้ผึ้งกันหมดทุกคนเลย
ไม่ เดี๋ยว
มีผู้หญิงอยู่ในนั้น
ยังมีชีวิต เธอเปิดม่านออกมาดู
เมืองทั้งเมืองถูกควบคุม
เป็นไปไม่ได้
เธอกำลังจะบอกว่ามีคนจริงๆ
- อยู่ข้างใน? - ใช่
ใช่ ที่โบสถ์ทุกคนเป็นอย่างนั้น
อย่างน้อยก็ 20 คน
ข้อความเสียงใหม่
มานี่ ที่รัก
โอว
มานี่ เซ็กซี่
ที่รัก เราต้องคุยกัน
- ฉันอยากคุยกับเธอจริงๆ - เกิดอะไรขึ้นกับเพลงเนี่ย?
อะไร?
ฉันไม่แน่ใจ ไม่อยากทำให้เธอสติแตก
- เดี๋ยว ที่รัก - ให้ฉันบอก อะไรก่อน
- ฉันขอไปจัดการกับเพลงก่อน - ไม่ ให้ฉันบอกเธอก่อน
เบลก!
ช่างเพลงมันเถอะ ฉันขอคุยกับเธอแป๊บเดียว!
เบลก!
มัวไปอยู่ไหนกันน่ะ?
จำรถบรรทุกที่มาที่แคมป์ได้มั๊ย?
ฉันว่าเราเจอเขานะ
- เวดอยู่ที่ไหน? - คงยังอยู่ในห้องน้ำ
- ทำอะไรน่ะ? - รอเวดนะสิ
นี่รถของฉันนะ
นายคือคนที่ไปที่แคมป์
เบลก?
ไม่
- เขาบอกว่ามีพี่ชายใช่มั๊ย? - ใช่
วินเซ็นท์
เขาเป็นคนปั้นหุ่นทั้งหมดที่บ้านขี้ผึ้ง
น่าจะเป็นคนที่หล่อคนเป็นหุ่นขี้ผึ้ง
- แล้วถ้าเขาอยู่แถว ๆนี้ล่ะ? - ใช่เลย
เดี๋ยว
นิก จะทำอะไรน่ะ? ระวังตัวหน่อยนะ
ฉันระวังตัวอยู่แล้ว
อย่า อย่า เสียงมันจะดังมากไป
ทำไมนายถึงได้ดื้อด้านยังงี้นะ? เขาจะหาเราเจอ
ใช่ ยังไงเขาก็หาเจออยู่แล้ว
อย่างน้อยด้วยไอ้นี่ เขาอาจจะไม่อยากเจอเรา
กำลังพอเหมาะเลย
เชิญเยี่ยมชมเมืองขี้ผึ้ง อันโด่งดังของทรูดี้
ไป คาร์ลี่ วิ่ง
เกิดอะไรขึ้นกับเบบี้เจน?
ฉันรู้ว่าอยู่ในนี้
นิก!
เอ็ดวิน คุณเล่นได้แน่ๆใช่มั๊ย?
รู้มั้ยเธอร้องเพลงเก่งจัง
ไม่มีกระสุน
อาจมีในกระเป๋า
ไม่มีอะไรในกระเป๋าเขา
เอามานี่
นิก ออกไปจากที่นี่ ไปกันเถอะ
ไปเถอะ
มิสแอมโบรส
- ในเมืองนี้ไม่มีใครรอดชีวิตอยู่เลยเหรอ? - แล้ววินเซ็นท์อะไรนี่ล่ะ?
ใครจะรู้ว่ามีวินเซ็นท์รึเปล่า? เราต้องออกไปจากที่นี่
แล้วพวกเวดกับดาลตันล่ะ? เราทิ้งพวกเขาไว้ไม่ได้
- เธอบอกว่ามือถือเธออยู่ในรถใช่มั๊ย? - ใช่
ก็ได้ งั้นเอายังงี้ก็แล้วกัน
ฉันจะไปที่ ที่รถนั่นแล้วเอามือถือเธอ ดูว่าขอความช่วยเหลือใครได้บ้าง
- เธอไปที่ถนน เพจกับเบลกอยู่ที่แคมป์ - ไม่มีทาง ไม่
- ฉันไม่แยกกับเธอ - ทำไม เธอถึงได้
ดื้อด้าน เป็นบ้าอย่างนี้
ก็ได้ เราจะอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครทำอะไรเราได้
ใช่
ไปเถอะ
ทางนั้น
- มันตกอยู่ใต้เบาะหน้า - จอดได้เยี่ยมมาก
ไม่ได้อยู่นี่
เวดกับดาลตัน
เวดเข้าไปในนั้นและไม่กลับออกมา
เอาละ
เราจะเข้าไปในนั้น แวบเดียว
ถ้าเราไม่เจอใครเราก็จะเผ่น ออกไปจากที่นี่เลยดีมั้ย
ได้
เอาล่ะ ลองเข้าข้างหลัง
อยู่ใกล้กันไว้
ดาลตัน
เวด?
นิก นิก มีปืน
มันติดกับผนัง
น่าจะมีกุญแจอยู่แถว ๆนี้สักแห่ง
หญิงคลอดแฝดสยาม
ผ่าแยกแฝดสยาม พ่อผ่าตัดท่ามกลางข้อโต้แย้ง
ให้ตาย
ไม่นะ
ให้ตายสิ
บอกแล้วว่า ไม่ให้ทำอย่างนั้น
นี่ อย่าไปจากที่นี่โดยไม่มีฉัน
นายก็รู้ดีอยู่แล้ว อย่าโง่ไปหน่อยเลย
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
อย่า
บอกว่าอย่า
เอาสิ
ให้ตายสิ
นี่ เมืองดูดีมากเลย
เราทำที่แม่เริ่มไว้เกือบเสร็จแล้ว สองคนนั่นใช้ได้
เข้ากันได้เหมาะเจาะ
ก็บอกว่าไง หา?
งานของนายเหมือนจริงแล้วเหรอ?
แม่ต้องภูมิใจ
ใช่ แม่ต้องภูมิใจ
แม่เคยบอกเสมอว่าพรสวรรค์ของนาย จะชดเชยสิ่งที่พระเจ้าพรากไป
ยังมีอีกสอง
เรายังมีงานที่จะต้องทำอีกมาก
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ฉันเห็นศพของเพจกับเบลก พวกเขาตายแล้ว
เราต้องไป เดี๋ยวนี้
ให้ตาย
ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย
มันต้องมีไฟที่ไหนสักแห่งสิ
เปิด
มาเร็ว
ดาลตัน
นิก
ฉันจะพานายไปจากนี่
ไม่
ไม่ นิก
นิก ได้โปรด
ไม่
นั่นวินเซ็นท์
มาเถอะ คาร์ลี่ ลุกขึ้น ลุกขึ้น
นิก ออกไปจากที่นี่ เร็วขึ้น
มาเถอะ มาทางนี้
โอ พระเจ้า เวด
- ไปเถอะ - ไม่
แกมันบ้า!
- นายจบแล้ว - ไม่
คาร์ลี่ ข้างหลังเธอ
มาเถอะ
ลุกขึ้น ได้โปรด
วิ่ง ไป คาร์ลี่ วิ่ง!
นี่ วินเซ็นท์
นี่
วินเซ็นท์
สาบานต่อพระเจ้า ถ้านายทำร้ายเธอ
วินเซ็นท์
อย่า ฟังฉันนะ ฟังฉัน
ฉันได้ยินที่คุยกัน นายไม่ต้องทำอย่างนี้
นายไม่ต้องไปฟังพี่ของนายก็ได้ ฉันเห็นแผลเป็นโบ แล้วก็เก้าอี้
อย่า
นายไม่ได้เป็นบ้า
เขาต่างหาก
นายไม่ต้องทำอย่างนี้ ได้โปรด
นายเป็นศิลปิน โบเขาโกหกนาย
เขาใช้นาย นายคิดจริงๆรึว่า แม่นายต้องการให้นายทำอะไรอย่างนี้?
อย่าฆ่าฉันเลย
โอให้ตายสิ
ให้ตาย
คาร์ลี่!
ฉันอยู่นี่
คาร์ลี่ เอาเลย ลงมือเลย
ไปเถอะ
- นิก ลุกขึ้น - ไป
- เราเกือบถึงแล้ว - โอ พระเจ้า
จะออกไปได้ไง?
- ระวัง! - ถอยไป
นิก ผนัง
ขุด!
เร็วเข้า เร็วเข้า
ขุด
มาเถอะ คาร์ลี่ เร็วเข้า
ไป เร็วเข้า ไปเถอะ เร็วเข้า
ไม่!พระเจ้า
ระวังหน่อย
ตอนนี้มีมากกว่า 70แล้ว และกำลังตรวจเพิ่มอยู่
เฮ้ นั่นมันกล้องของเพื่อนผม
โทษที พ่อหนุ่ม นั่นเป็นหลักฐาน
พวกเธอเป็นไงบ้าง?
ไม่ต้องห่วงหรอก เราจะพาเธอไปโรงพยาบาล
ทำไมถึงไม่มีใครรู้เรื่องนี้กันเลย?
จริงๆ แล้วเมืองนี้เข้ามายากเป็นบ้า
มันร้างมาเป็นสิบปีแล้ว ตั้งแต่โรงงานน้ำตาลปิดตัว
ให้ตาย มันไม่ได้อยู่บนแผนที่ด้วยซ้ำ
เราไปเจอรถพวกนั้นอยู่ในโรงงานเก่า
พวกซินแคลร์ไปดักฉกผู้คน มาจากถนนที่ข้ามรัฐมาเป็นปี ๆ
ถ้ามันไม่ใช่เป็นเพราะมาจากควันไฟนั่น เราก็ไม่มีทางรู้หรอก
ขอโทษค่ะ หลุยส์อยากจะคุยด้วย
ได้ ขอตัวนะ
อาจจะมีความทรงจำดี ๆ ในนี้
เธอเอามาเหรอ?
รู้สึกผิดถ้าจะทิ้งมันเอาไว้
ว่ามั๊ย?
เธอเป็นไง?
เราปลอดภัยแล้ว
นายอำเภอ?
- ไง เดฟ? - ค้นข้อมูลครอบครัวซินแคลร์ผ่าน CDIC
ทรูดี้กับหมอไม่ได้มีลูกชายแค่สองคน
มีสามต่างหาก
เฮ้าส์ ออฟ แว็กซ์ บ้านหุ่นผี